ชีวิตน้อยๆของควายน้อยๆ

อันเนื่องมาจาก

การที่ท่านอาจารย์ได้ช่วยกันสั่งงาน

ราวกับว่าเรียนวิชาแกวิชาเดียวซะอย่างงั้น

สั่งทุกวิชา

สั่งทุกวัน

ส่งวันมะรืนทุกครั้ง

สอบทุกสัปดาห์

พรีเซ็นต์งานสัปดาห์เว้นสัปดาห์

มีโปรเจ็คท์ยักษ์มันทุกวิชา

อ่า อ่า อ่า

เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย

แต่ว่า

มันมีความสุขยังไงไม่รู้

ที่เรารู้ตัวเองเสมอว่า

วันนี้ต้องทำอะไร

ตอนนี้ต้องทำอะไร

พรุ่งนี้มีอะไรให้ทำ

ตอนไหนควรนอนเอาแรงซะบ้าง

หรือ

ตอนไหนควรตื่นไปใช้ชีวิตได้แล้ว

เพราะตอนนี้  ยิ่งใกล้เรียนจบเท่าไหร่

ความคิดแบบว่า

จบไปทำไรดี เรียนต่อ รึ ทำงาน ดีว่ะ

ไรเงี้ย วิ่งเข้ามาถามตลอด

ไปๆ มาๆ ไม่อยากเรียนจบซะแร้ว

อีกสองเทอมเองอ่ะ

เวลาผ่านไป ไวแท้หนอ

ทั้งนี้ทั้งนั้น

เดือนครึ่งนี้

ช่วงนี้ขอลาพักร้อน ฝน และหนาว

ต่อการบ่น กร่น ด่า ในบล็อคก่อนละกัน

และ

ขอเวลารักษาสิทธิ์ และ สภาพความเป็นนศ.ป.ตรีก่อนนะ

(ประเดี๋ยวจะโดนปลดกลางอากาศ ฮ่าาา..)

อิ

อิอิ

อิอิอิ

ตามนั้นแล.

 

เนื่องด้วยวันที่ 14-16 พ.ย. ทีผ่านมา

ควายน้อยๆและผองเพื่อน

ได้นำน่องน้อยๆ

ป่ายปีนขึ้นสู่ยอดภูกระดึง (จังหวัดเลย)

นำมาซึ่ง

น่องโป่งๆ

ขาปวดๆ

แต่คุ้ม

คุ้มที่ได้ทดสอบจิตใจตัวเอง

คุ้มที่ได้ทดสอบร่างกายตนเอง

คุ้มที่ได้เดินทางกับผองเพื่อน(รักพวกแกว่ะ)

คุ้มที่ได้มองเรื่องเก่าๆ

ในมุมใหม่ๆ

คุ้มที่ได้เห็นดาวเต็มท้องฟ้า

เต็มจริงๆนะ

ส่วนพระอาทิตย์ตกนั้น

ไม่เห็น

เพราะฝนเจ้ากรรมดันเทลงมาเสียก่อน เง้อออ...

อย่างไรก็ตาม

ไปภูกระดึงครั้งนี้

เหมือนหนีชีวิตวุ่นวายในมหาวิทยาลัย

ไปเจอความง่ายๆ

ตื่นๆ กินๆ เดินๆ เที่ยวๆ

เหนื่อยๆ กินๆ ขำๆ มองๆธรรมชาติ

นอนๆ ขี้ๆ ตื่นๆ 

เท่านี้

ชีวิตก็เท่านี้

ทำไมมันต่างจากตอนอยู่ในมอแท้หนอ

อยู่ที่ภูกระดึง

แบตเตอร์รี่่ชีวิตเหมือนโดนชาร์ต

แล้วเต็มอยู่ตลอดเวลาสองคืนสามวัน

กลับมามอวันเดียวเท่านั้นแหละ

แบตหายไปหมดทันทีที่เห็นงาน การบ้าน การสอบ กองอยู่ตรงหน้า

ชีวิตเดิมๆ

ตื่นๆ กินๆ เรียนๆ ทำงานๆ

ขี้ๆ นอนๆ สอบๆ

เอาชีวิตบนภูกระดึงกรูคืนมาาาา.....

เรื่องของเรื่อง

พรุ่งนี้มีสอบ

แบตหมดซะแร้วววว.....

ดูรูปได้ที่   http://tktay.multiply.com/    นะขอรับ

สวัสดีขอรับ

รกร้างมากมาย

หยากไย้ติดเต็มเขาเลย 

เอ้า

ปัดๆ

กวาดๆ

ถูๆ

ทั้งบล็อก

ทั้งเขา 

ห้องหับ 

สมอง

สองมือ 

และหนึ่งใจ

รับสิ่งใหม่ๆ

ในเทอมใหม่ๆ

ที่กำลังจะถึงปีใหม่

อ่ะ...ไม่ใช่

อีกตั้งสองเดือน

เทอมที่แล้ว

อะไรที่คิดว่าไม่ดี

ทำไมได้ดี(เอ)หมดเลยว่ะ

ดีจริงๆ

 

...ซู้ดดด...(เสียงสูดหายใจ)

.

..

...

 

สู้ต่อไปนะควายน้อยๆ :)